پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۵۲۶

جایم بروز واقعه پهلوی او کنید

او قبله من است رخم سوی او کنید

نخلی برآورید بلند و به سایه اش

خاکم بیاد قامت دلجوی او کنید

محراب وار بر سنگ مزار من

نقشی بصورت خم ابروی او کنید

در بیستون برید مرا پیش کوهکن

جای شهید عشق به پهلوی او کنید

بوی وفا اگر نشنیدید از کسی

بویی بخاک تربتم از بوی او کنید

زنار بت پرستی خود می برم بخاک

یعنی که رشته کفنم موی او کنید

در شیشه یی کنید کلاب سرشک من

وانرا که یار کشت کفن شوی او کنید

تلقین من که هندوی زنار بسته ام

حرفی ز سحر نرگس جادوی او کنید

تعویذ دوستی است که اهلی نوشته است

این را بیاد گار ببازوی او کنید

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۲۸چون ننالم که ز عشقم همه بیداد رسد
  2. شمارهٔ ۵۲۹اطیفه عجب از غمزه نرگست دادند
  3. شمارهٔ ۵۳۰خوشم به هجر تو گر وصل صد حضور آرد
  4. شمارهٔ ۵۳۱صیدِ آن شوخم که هرگه بزم عشرت می‌نهد
  5. شمارهٔ ۵۳۲سر به جای پای در میخانه می‌باید نهاد
  6. شمارهٔ ۵۳۳نصیب کوهکن از وصل دوست چون باشد
  7. شمارهٔ ۵۳۴بعد مرگم زاغ چون هر پاره جایی افکند
  8. شمارهٔ ۵۳۵چون گل روی تو را آتش می تاب دهد
همه‌ی غزلیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.