پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۵۱۵

عاقبت داغ دل ما بدوا هم برسد

وین کدورت که تو بینی بصفاهم برسد

گرچه طوفان بلا وقت مرا برهم زد

وقت برگشتن طوفان بلاهم برسد

سربلندی همه از دولت تیغت دارند

بخت اگر یار شود نوبت ماهم برسد

با جفای تو صبوریم که از خوان کرم

بخش کس جمله جفا نیست وفاهم برسد

اهلی از ساده رخان رنجه بدشنام مشو

دل بدشنام بنه وقت ثنا هم برسد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۱۷گرم چو شمع برد یار سر چه خواهد شد
  2. شمارهٔ ۵۱۸دل کارزوی وصل تو در سینه او بود
  3. شمارهٔ ۵۱۹محرومی ما جز گنه بخت نباشد
  4. شمارهٔ ۵۲۰گفتم ار عاشق شوم گاهی غمی خواهم کشید
  5. شمارهٔ ۵۲۱گفتم که جان قربان کنم آن مه چو مهمان در رسد
  6. شمارهٔ ۵۲۲کلک قضا که صورت ابروی او کشید
  7. شمارهٔ ۵۲۳دل از غم زار و یارش صحبت اغیار می‌باید
  8. شمارهٔ ۵۲۴بر من از دورش به نوبت ساغر می می‌رسد
همه‌ی غزلیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.