پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۴۳

چو بینم هر دمت با غیر از غیرت خراب افتم

تو دست دیگری گیری و من در اضطراب افتم

چو آیی با رقیبان روزها اندر لب جویی

چنانم آتشی در دل فتد کز غم کباب افتم

خوشم با دوزخ هجران بهشتی رو از آن خوشتر

که بینم با رقیبت یار و از تو در عذاب افتم

ندانم شهسوار من کجا با غیر خواهد شد

هوس دارم که گردم سایه او را در رکاب افتم

چو اهلی خوابم از اندیشه او رفت و میسوزم

بیا ساقی مگر آسوده یکدم از شراب افتم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰۴۵طوفان کنم از اشک و رخ خاک بشویم
  2. شمارهٔ ۱۰۴۶شب وعده داد مست و بره دیده دوختم
  3. شمارهٔ ۱۰۴۷شدم بازیچهٔ طفلان که در هرجا که بنشینم
  4. شمارهٔ ۱۰۴۸روز آخر کز جهان با دیده گریان روم
  5. شمارهٔ ۱۰۴۹من که چون لاله ز داغ تو بر افروخته ام
  6. شمارهٔ ۱۰۵۰ندارم چاره یی جانا که با لعلت در آمیزم
  7. شمارهٔ ۱۰۵۱اسیر در دم و یک همنفس نمی بینم
  8. شمارهٔ ۱۰۵۲آن عید مشتاقان که من قربان او صد جان کنم
همه‌ی غزلیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.