پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

غزلیات

شمارهٔ ۸۶

تا بدانی کاندرین سودا چه سود اندوختم

عقل و هوش و جان خریدم دین و دل بفروختم

غوره بودم عشق شهدم داد و غیرت چاشنی

خام بودم در محبت پختم از غم سوختم

راه دولت را در آئین گدائی یافتم

درس شاهی را ز لوح بندگی آموختم

از کف عیسی شراب سلسبیل اندر زدم

در ره هرچه چراغ جبرئیل افروختم

گو بدوزد دیده با تیرم که بر روی خوشش

دیده بگشودم نظر از ماسوی بردوختم

چون امیری با اسیری ساختم تا عاقبت

رنجها از یاد شد وین گنجها اندوختم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۸دوش بدرالدوله را بوس از جبین برداشتم
  2. شمارهٔ ۸۹ - در طی تقریظ مفصل بر کتاب حالت نگاشته میرزا محمد حسین ملک الکتاب فراهانی فرمایددانا باید ز روی فکر زند دم
  3. شمارهٔ ۹۰زبان ناطقه کوته کن ایشکسته قلم
  4. شمارهٔ ۹۱ - در جشن سال دوم مجلس شورای ملی ۱۳۲۵مهناباد این جشن معظم
  5. شمارهٔ ۹۲نادیده چنان مست تمنای تو گشتم
  6. شمارهٔ ۹۳مهر در بیت الشرف شد ما به زندان اندریم
  7. شمارهٔ ۹۴تا رخ شمس السعاده تافت در ایوان
  8. شمارهٔ ۹۵ - ماده تاریخدر قعر این وحشت سرا در ساحت این خاکدان
همه‌ی غزلیات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.