پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

غزلیات

شمارهٔ ۹۴

تا رخ شمس السعاده تافت در ایوان

سر زد ایوان ز راه فخر به کیوان

بود شب جمعه و چهارم شعبان

کاین مه تابان گشود چهره در ایوان

چارده ماهی به سال چارده آمد

خرم و سرسبز همچو سرو به بستان

ماشاء الله تبارک الله بنگر

سرو سهی قد به رخ چو لاله نعمان

دختری اندر حجاب صفوت و عصمت

اختری از ماهتاب برده گروگان

خواست امیری ز بحر طبع به تاریخ

رشته کشد گوهری چو لؤلؤ و مرجان

طبعش غواصیی نمود و پس آنگاه

سر به در آورد کای ادیب سخندان

آنچه ز مه رفته رفته گیر و رقم زن

مولد شمس السعاده چارم شعبان

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۶مرد چو باشد به وقت کار هراسان
  2. شمارهٔ ۹۷ای پسر پادشاه کشور ایران
  3. شمارهٔ ۹۸یک سوزن و یک سنجاق بودند به سوزندان
  4. شمارهٔ ۹۹از دستبرد چرخ شنیدم که ناگهان
  5. شمارهٔ ۱۰۰ای دریغا کهربا با امزیک و فیروزه نگین
  6. شمارهٔ ۱۰۱شب ولادت فیروز شه مظفر دین
  7. شمارهٔ ۱۰۲فاق العواهل صاحب الایوان
  8. شمارهٔ ۱۰۳ - ماده تاریخ کتاب گوهر خاوری تألیف پرنس ارفع الدولهگوهر خاوری است این دیوان
همه‌ی غزلیات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.