پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

غزلیات

شمارهٔ ۹۹

از دستبرد چرخ شنیدم که ناگهان

آسیب و درد یافته پای خدایگان

ای شهریار عادل و دارای دادبخش

ای شهسوار باذل و میر جهان ستان

تو پا بچشم چرخ نهادی از آن سبب

آسیب دید پای تو از چشم فرقدان

یا خواست آسمان که ببوسد رکاب تو

شد خسته پایت از اثربوس آسمان

سوگند باسر تو که از درد پای تو

باشد مرا شراره به دل نیشتر بجان

خواهم بپایمردی دعوت که کردگار

بخشد بلای پای تو بر فرق بندگان

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰۱شب ولادت فیروز شه مظفر دین
  2. شمارهٔ ۱۰۲فاق العواهل صاحب الایوان
  3. شمارهٔ ۱۰۳ - ماده تاریخ کتاب گوهر خاوری تألیف پرنس ارفع الدولهگوهر خاوری است این دیوان
  4. شمارهٔ ۱۰۴ - مطایبهای فتنه کفر و خصم ایمان
  5. شمارهٔ ۱۰۵ - تاریخ وفات میرزا حسینعلیخان فرزند نظام السلطنهسخت باشد خزان سرو و سمن
  6. شمارهٔ ۱۰۶ - خطاب بمیرزا حیدر علی کمالی اصفهانیابوالکمال کمالی خدایگان سخن
  7. شمارهٔ ۱۰۷کعبه آمد در نماز ایدل سوی این کعبه رو کن
  8. شمارهٔ ۱۰۸چون کَواکِب تابِع بُرج است دارُالمُلک ایران
همه‌ی غزلیات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.