پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

غزلیات

شمارهٔ ۸۳ - ماده تاریخ

چو توفیق و تایید حی قدیم

بحاجی علی النقی شد ندیم

یکی کعبه آراست در قم که گشت

پناهیده در ظل رکنش حطیم

بمحرابش افتد سلیمان بخاک

بخاکش کشد موزه از پا گلیم

چو رخت سفر بست ازین خاکدان

بفردوس جاوید و باغ نعیم

بحاجی محمدعلی پوروی

که از مثل او چار مادر عقیم

بگوش خرد در رسید این سروش

که ای مرد دانا و ذات کریم

زآثار کن زنده نام پدر

که نام پدر بهتر از زر و سیم

چو بشنید آن راد مرد این ندا

بوجهی جمیل و بقلبی سلیم

درین بقعه از این دکاکین نهاد

اساسی متین و بنائی قویم

سپس جمله را جاودان وقف کرد

بر این پاک بنیان و والاحریم

بتاریخ آن جستم از بحر طبع

یکی شطر چون عقد در نظیم

امیری بتاریخ این امر خیر

رقم زد لواقف فوز عظیم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۵دامن دل ز کف صبر رها می‌بینم
  2. شمارهٔ ۸۶تا بدانی کاندرین سودا چه سود اندوختم
  3. شمارهٔ ۸۷گر صد هزار بار گدازی در آتشم
  4. شمارهٔ ۸۸دوش بدرالدوله را بوس از جبین برداشتم
  5. شمارهٔ ۸۹ - در طی تقریظ مفصل بر کتاب حالت نگاشته میرزا محمد حسین ملک الکتاب فراهانی فرمایددانا باید ز روی فکر زند دم
  6. شمارهٔ ۹۰زبان ناطقه کوته کن ایشکسته قلم
  7. شمارهٔ ۹۱ - در جشن سال دوم مجلس شورای ملی ۱۳۲۵مهناباد این جشن معظم
  8. شمارهٔ ۹۲نادیده چنان مست تمنای تو گشتم
همه‌ی غزلیات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.