پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

غزلیات

شمارهٔ ۸۲

ای برق نژاد آهن اندام

مغناطیس عقول و افهام

جاسوس امور شرک و توحید

ناموس رموز کفر و اسلام

پیغمبر ناطق جمادی

انموزج داستان الهام

دانای سخنگذار بی لب

سیاح جهان نور بی گام

در یم شوی و شنا ندانی

گیتی سپری و داری آرام

مانند حمامة الهوادی

نامه ببری بوقت و هنگام

از مانی پلاتر و رستبر

داری پسری الکترون نام

و آن کودک نوبهر زمانی

داناست ز ابتدا و انجام

خواهم ز زبان بندگانش

بگذاری نزد میر پیغام

کای میر ستوده مؤید

وی داور مهتر نکو نام

تشریف ایالت خراسان

فرخ بادت بفرخ اندام

بر صفحه روزگار مانی

در سایه شهریار پدرام

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۴نادیده چنان مست تمنای تو گشتم
  2. شمارهٔ ۸۵دامن دل ز کف صبر رها می‌بینم
  3. شمارهٔ ۸۶تا بدانی کاندرین سودا چه سود اندوختم
  4. شمارهٔ ۸۷گر صد هزار بار گدازی در آتشم
  5. شمارهٔ ۸۸دوش بدرالدوله را بوس از جبین برداشتم
  6. شمارهٔ ۸۹ - در طی تقریظ مفصل بر کتاب حالت نگاشته میرزا محمد حسین ملک الکتاب فراهانی فرمایددانا باید ز روی فکر زند دم
  7. شمارهٔ ۹۰زبان ناطقه کوته کن ایشکسته قلم
  8. شمارهٔ ۹۱ - در جشن سال دوم مجلس شورای ملی ۱۳۲۵مهناباد این جشن معظم
همه‌ی غزلیات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.