شمارهٔ ۳۲

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۳۴سوخت محرومی دیدار چنان پیکر من
2. شمارهٔ ۳۵نگذرد روزی که از اشک جهان پیمای من
3. شمارهٔ ۳۶عقل می گوید بحرف عشق ترک دیدن مکن
4. شمارهٔ ۳۷تا به کی پنهان زما ای آب حیوان زیستن
5. شمارهٔ ۳۸لب زخون ترکرده ام تلخ ست می در کام من
6. شمارهٔ ۳۹باز ای دل تازه در کوی بتی جا کرده‌ای
7. شمارهٔ ۴۰زین نمی رنجم که بازم از مقابل رفته ای
8. شمارهٔ ۴۱خوشا دلی که اثیرش کند تمنایی