پرش به محتوای اصلی
ظهیر فاریابی ظهیر فاریابی

قطعات

شمارهٔ ۷

ای قبای سپهر آمده تنگ

از چه؟ از رشک حلقه کمرت

زلف جاروب کرده زهره و ماه

تا بروبند خاک رهگذرت

روی تو هر طرف که می آری

هم عنانند نصرت و ظفرت

گرچه از خدمت تو دور افتاد

بنده دور از ملازمان درت

مددی راست می کند ز دعا

تا فرستد دو اسبه بر اثرات

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۹ای خسروی که رایت جاه و جلال تو
  2. شمارهٔ ۱۰بدر دین حاکم آفاق مبارک تویی انک
  3. شمارهٔ ۱۱خدایگان صدور زمانه صدرالدّین
  4. شمارهٔ ۱۲پناه و مقصد اهل هنر صفیّ الدّین
  5. شمارهٔ ۱۳شاها عجم چو گشت مسخر به تیغ تو
  6. شمارهٔ ۱۴خدایگان جهان شهریار روی زمین
  7. شمارهٔ ۱۵خدایگانا بر بنده بندگیت چنانک
  8. شمارهٔ ۱۶پناه و قدوه شاهان عصر نصرت دین
همه‌ی قطعات ←

ظهیر فاریابی درباره‌ی ظهیر فاریابی

ظهیرالدین ابوالفضل طاهر بن محمد فاریابی (۵۵۰ - ۵۹۸ ه.ق) از قصیده‌سرایان بزرگ قرن ششم در فاریاب (در نزدیکی بلخ) زاده شد. مدتی را در نیشابور به سر برد و پس از وفات در مقبرة‌الشعرای تبریز به خاک سپرده شد. وی از شاعران استاد و سخن‌سرایان بلیغ پایان قرن ششم و یکی از بزرگان قصیده و غزل است که در تحول غزل نقش مهمی را ایفا کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.