پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

رباعیات

شمارهٔ ۵۱

گر در پی یار خوبرو باید رفت

هشدار که بر وجه نکو باید رفت

در غور زنخدان بتان از ره دل

چون چاه به خویشتن فرو باید رفت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۳از ناز مکن جگرخراشی ای دوست
  2. شمارهٔ ۵۴رفتی و به من جسم حقیری مانده است
  3. شمارهٔ ۵۵سقاپسری که نام او بود حیات
  4. شمارهٔ ۵۶بوجهلی ارباب اول بی‌ریب است
  5. شمارهٔ ۵۷هر لحظه به عاشقان به رنگیست دلت
  6. شمارهٔ ۵۸ای گشته مرا حال تبه از دستت
  7. شمارهٔ ۵۹جانا ز دوروزه دوریت دل ریش است
  8. شمارهٔ ۶۰گویم به تو آنچه تحفهٔ ملتان است
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.