پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

رباعیات

شمارهٔ ۵۴

رفتی و به من جسم حقیری مانده است

جانی به غم و درد اسیری مانده است

زان دل که مرا کرد مسخر در عشق

بالله کنون عشر عشیری مانده است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۶بوجهلی ارباب اول بی‌ریب است
  2. شمارهٔ ۵۷هر لحظه به عاشقان به رنگیست دلت
  3. شمارهٔ ۵۸ای گشته مرا حال تبه از دستت
  4. شمارهٔ ۵۹جانا ز دوروزه دوریت دل ریش است
  5. شمارهٔ ۶۰گویم به تو آنچه تحفهٔ ملتان است
  6. شمارهٔ ۶۱خود را ز هوس گاه می‌باید داشت
  7. شمارهٔ ۶۲دریاب که موسم جوانی بگذشت
  8. شمارهٔ ۶۳جانان شده‌ای به دیدن خود محتاج
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.