پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

رباعیات

شمارهٔ ۵۵

سقاپسری که نام او بود حیات

از فرط عطش دید مرا در سکرات

آبی بخشید و من ز سر زنده شدم

واه واه چه حیات چشمهٔ آب حیات

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۷هر لحظه به عاشقان به رنگیست دلت
  2. شمارهٔ ۵۸ای گشته مرا حال تبه از دستت
  3. شمارهٔ ۵۹جانا ز دوروزه دوریت دل ریش است
  4. شمارهٔ ۶۰گویم به تو آنچه تحفهٔ ملتان است
  5. شمارهٔ ۶۱خود را ز هوس گاه می‌باید داشت
  6. شمارهٔ ۶۲دریاب که موسم جوانی بگذشت
  7. شمارهٔ ۶۳جانان شده‌ای به دیدن خود محتاج
  8. شمارهٔ ۶۴مجنون که گرفتار غم لیلی ماند
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.