پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

رباعیات

شمارهٔ ۴۷

از بس ز جفای تو دل آزرده شده است

آتشکدهٔ شوق من افسرده شده است

نشتر کاری مکن ز مژگان بگذار

خون در رگ آرزوی من مرده شده است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۹خط آمد و غمزه‌ات ز کار افتاده است
  2. شمارهٔ ۵۰در بر سلوک عالمی حیران است
  3. شمارهٔ ۵۱گر در پی یار خوبرو باید رفت
  4. شمارهٔ ۵۲نی خواب مرا قبول دارد نی زشت
  5. شمارهٔ ۵۳از ناز مکن جگرخراشی ای دوست
  6. شمارهٔ ۵۴رفتی و به من جسم حقیری مانده است
  7. شمارهٔ ۵۵سقاپسری که نام او بود حیات
  8. شمارهٔ ۵۶بوجهلی ارباب اول بی‌ریب است
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.