شمارهٔ ۴۹
خط آمد و غمزه‌ات ز کار افتاده است
با روز سیاه حسن دوچار افتاده است
چشم تو چو آن مست که گردد هوشیار
از کردهٔ خویش شرمسار افتاده است
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۵۱گر در پی یار خوبرو باید رفت
- شمارهٔ ۵۲نی خواب مرا قبول دارد نی زشت
- شمارهٔ ۵۳از ناز مکن جگرخراشی ای دوست
- شمارهٔ ۵۴رفتی و به من جسم حقیری مانده است
- شمارهٔ ۵۵سقاپسری که نام او بود حیات
- شمارهٔ ۵۶بوجهلی ارباب اول بی‌ریب است
- شمارهٔ ۵۷هر لحظه به عاشقان به رنگیست دلت
- شمارهٔ ۵۸ای گشته مرا حال تبه از دستت
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.