پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۹۳

از یک توجه پیر خرابات

ما را رهانید از بند ظلمات

بیداد هجران نتوان نوشتن

خواهیم گفتن عندالملاقات

هرچند طفل است آن شوخ لیکن

گوید به ابرو درس اشارات

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۹۵مکن شکوه گر دیده در اشک‌باریست
  2. شمارهٔ ۹۶درآ به خشم منت تندخو نخواهم گفت
  3. شمارهٔ ۹۷از طپیدن دمی نیاسوده است
  4. شمارهٔ ۹۸بیا بیا که غم و غصه از حساب گذشت
  5. شمارهٔ ۹۹با ما خیال او چه‌قدر بی‌تکلف است
  6. شمارهٔ ۱۰۰نی همین بی او دل گرمم گداخت
  7. شمارهٔ ۱۰۱ای دل ز یار شکوه‌گزاری چه لازم است
  8. شمارهٔ ۱۰۲اگر به خار و خس آن گل قدح به‌ دست نشست
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.