پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۱۰۰

نی همین بی او دل گرمم گداخت

جان سختی داشتم آن هم گداخت

موم با آتش چه‌سان گردد حریف

دید تا داغ مرا مرهم گداخت

گرچه با من گرمی بسیار کرد

همچو شمعم داغ او کم‌کم گداخت

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۱۰۲اگر به خار و خس آن گل قدح به‌ دست نشست
  2. شمارهٔ ۱۰۳من نه هر جایی که تدبیر بود خواهم رفت
  3. شمارهٔ ۱۰۴به صفحهٔ رخ او نقش خط نوشته درست
  4. شمارهٔ ۱۰۵خاک گشتم در رهت از من غباری برنخاست
  5. شمارهٔ ۱۰۶مرا کشت و کین از دل او نرفت
  6. شمارهٔ ۱۰۷دلی در خون طپیده را چه علاج
  7. شمارهٔ ۱۰۸لبت هنوز نگردیده بود از پان سرخ
  8. شمارهٔ ۱۰۹محبت با دلش کاری ندارد
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.