پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۸۷

یار را نزدیکم از دورآور است

زاری عشقم عجب زورآور است

بی‌تکلف بلبل تصویر را

آن گل رخسار در شورآور است

چون نگردد خاطرم ویران که عشق

فتنه‌ها بر ملک معمورآور است

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۸۹شمشیر ناز او ز سر من گذشته است
  2. شمارهٔ ۹۰دل از سینهٔ من به در رفته است
  3. شمارهٔ ۹۱اضطراب عشق در کارم فتور انداخت است
  4. شمارهٔ ۹۲از بس که گریه کردم م در جگر نمانده است
  5. شمارهٔ ۹۳از یک توجه پیر خرابات
  6. شمارهٔ ۹۴دلا به دست ازان طره نیست یک تارت
  7. شمارهٔ ۹۵مکن شکوه گر دیده در اشک‌باریست
  8. شمارهٔ ۹۶درآ به خشم منت تندخو نخواهم گفت
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.