شمارهٔ ۳۱۷
از درد نهان من چه پرسی
ای آفت جان من چه پرسی
بی‌تاب و توان شدم ز دستت
از تاب و توان من چه پرسی
سودا زده کرد زلف یارم
از سود و زبان من چه پرسی
دلتنگ‌ترم ز غنچه بی‌تو
ای تنگ‌دهان من چه پرسی
بی‌نام و نشان شدم ز دردت
از نام و نشان من چه پرسی
ادامه‌ی غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۳۱۹ای دل هزار حیف ز جانانه غافلی
- شمارهٔ ۳۲۰به شادی خوگری کیفیت غم را چه می‌دانی
- شمارهٔ ۳۲۱ای محبت جسم و جانم سوختی
- شمارهٔ ۳۲۲ای مرا با تو آرزومندی
- شمارهٔ ۳۲۳دل مهیا نموده برپایی
- شمارهٔ ۳۲۴مستانه گر از خانه برون تاخته باشی
- شمارهٔ ۳۲۵یا رب بسی کشیدم آزار زندگانی
- شمارهٔ ۳۲۶چو گرم دادن دشمنام دیگران باشی
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.