شمارهٔ ۳۲۲
ای مرا با تو آرزومندی
تا به کی بگسلی و پیوندی
بنده را خواه سوز خواه بکش
هرچه خواهی بکن خداوندی
این جهان جای گریه است ای صبح
تو چنین هرزه از چه می‌خندی
غم عشق تو ای پسر برده است
طفل اشک مرا به فرزندی
ادامه‌ی غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۳۲۴مستانه گر از خانه برون تاخته باشی
- شمارهٔ ۳۲۵یا رب بسی کشیدم آزار زندگانی
- شمارهٔ ۳۲۶چو گرم دادن دشمنام دیگران باشی
- شمارهٔ ۳۲۷داریم زخم‌خوردهٔ تیغ بتان دلی
- شمارهٔ ۳۲۸گیرم که جمله من جگر و دل شود کسی
- شمارهٔ ۳۲۹دلا سودا به زلف دلبران از سادگی کردی
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.