پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۳۲۵

یا رب بسی کشیدم آزار زندگانی

مرگی که گردد آسان دشوار زندگانی

از دوری تو بنده نی مرده‌ام نه زنده

هم ننگ مرگ گشتم هم عار زندگانی

شمشیر ناز در کف می‌آید آن جفاجو

این دم ضرور گردید اظهار زندگانی

موی سفید سر زد آشفتگی به در رفت

زین صبح شد فسرده گلزار زندگانی

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۳۲۷داریم زخم‌خوردهٔ تیغ بتان دلی
  2. شمارهٔ ۳۲۸گیرم که جمله من جگر و دل شود کسی
  3. شمارهٔ ۳۲۹دلا سودا به زلف دلبران از سادگی کردی
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.