پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

قطعات

شمارهٔ ۹۴

دل در سواد زلف تو داغی به هم رساند

صد شکر تیره روز چراغی به هم رساند

زلف تو گشت درهم و برهم ز عرض حال

هندو ببین که طرفه دماغی به هم رساند

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۹۶او ز همراهان به محمل خفته غافل می‌رود
  2. شمارهٔ ۹۷هر کجا آن قد و قامت باشد
  3. شمارهٔ ۹۸کجا زمانه غم روزگار من دارد
  4. شمارهٔ ۹۹مرگ در هجر دوست از من باد
  5. شمارهٔ ۱۰۰به غیر ناله که آن نیز جسته جسته برآید
  6. شمارهٔ ۱۰۱داغت پس از فنا به مزارم بهار کرد
  7. شمارهٔ ۱۰۲به غم عشق شاد باید مرد
  8. شمارهٔ ۱۰۳در گلشن کویش که صبا راه ندارد
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.