شمارهٔ ۸۶
دردا که غم عشق به دامان تو آویخت
دامن چو کشیدم به گریبان من آویخت
در معرکهٔ عشق تو طفلیست رسن‌باز
هر قطرهٔ اشکی که به مژگان من آویخت
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۸۸شب جدایی آن رشک ماه در پیش است
- شمارهٔ ۸۹سرمایه‌ای ز سوز درونم نمانده است
- شمارهٔ ۹۰مفتون تو را عالم دلگیر بهشت است
- شمارهٔ ۹۱نتوان سخنی از دهان گفت
- شمارهٔ ۹۲فتنه برپا به دهر ازان بالاست
- شمارهٔ ۹۳به‌جا ز پیکر من گر یک استخوان باشد
- شمارهٔ ۹۴دل در سواد زلف تو داغی به هم رساند
- شمارهٔ ۹۵در گریه دوش یک مژه‌ام خواب برده بود
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.