شمارهٔ ۹۱
نتوان سخنی از دهان گفت
از غیب سخن اگر توان گفت
دل داشت شکایت از شب هجر
اشک آمد و ماجرا روان گفت
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۹۳به‌جا ز پیکر من گر یک استخوان باشد
- شمارهٔ ۹۴دل در سواد زلف تو داغی به هم رساند
- شمارهٔ ۹۵در گریه دوش یک مژه‌ام خواب برده بود
- شمارهٔ ۹۶او ز همراهان به محمل خفته غافل می‌رود
- شمارهٔ ۹۷هر کجا آن قد و قامت باشد
- شمارهٔ ۹۸کجا زمانه غم روزگار من دارد
- شمارهٔ ۹۹مرگ در هجر دوست از من باد
- شمارهٔ ۱۰۰به غیر ناله که آن نیز جسته جسته برآید
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.