شمارهٔ ۱۶۸
بتهٔ سلسلهٔ موی توام
کشتهٔ نرگس جادوی توام
ساختی زنده به دشنام مرا
تا دم مرگ دعاگوی توام
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۷۰خوشم به مفلسی خود غنا نمی‌خواهم
- شمارهٔ ۱۷۱سینه را بشکافتم دل یافتم
- شمارهٔ ۱۷۲من اگر درخور لطف و کرمت می‌بودم
- شمارهٔ ۱۷۳آن طالعم کجاست که قربان او شوم
- شمارهٔ ۱۷۴شب وصل از تو نی کامی گرفتم نی طرب کردم
- شمارهٔ ۱۷۵چو زلف یار به آشفتگی سری دارم
- شمارهٔ ۱۷۶گرچه محروم شب عیش وصالت خفتم
- شمارهٔ ۱۷۷اینکه من بعد از وداع گل به گلشن مانده‌ام
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.