پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

قطعات

شمارهٔ ۱۶۶

خواهم که درد دل بر دلدار خود کنم

اندک شکایت از غم بسیار خود کنم

داغی به دستم ار فتد از لاله‌زا عشق

گل گفته زیب گوشهٔ دستار خود کنم

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۶۸بتهٔ سلسلهٔ موی توام
  2. شمارهٔ ۱۶۹درین دو روز که از بزم تو جدا بودم
  3. شمارهٔ ۱۷۰خوشم به مفلسی خود غنا نمی‌خواهم
  4. شمارهٔ ۱۷۱سینه را بشکافتم دل یافتم
  5. شمارهٔ ۱۷۲من اگر درخور لطف و کرمت می‌بودم
  6. شمارهٔ ۱۷۳آن طالعم کجاست که قربان او شوم
  7. شمارهٔ ۱۷۴شب وصل از تو نی کامی گرفتم نی طرب کردم
  8. شمارهٔ ۱۷۵چو زلف یار به آشفتگی سری دارم
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.