پرش به محتوای اصلی
وطواط وطواط

رباعیات

شمارهٔ ۷ - در مدح وزیر

شطرنج وزارت تو فرزین طلبست

کمتر کرم تو واری ذهبست

در پیش تو شاه، رخ نهادم ببساط

از اسب پیاده ماندنم زین سببست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹ - در مدح کمال الدینعنوان ظفر نام کمال الدین است
  2. شمارهٔ ۱۰ - در تغزلچشمی دارم ، همه پر از صورت دوست
  3. شمارهٔ ۱۱ - در شکوهدشمن چو بدانست که : احوالم چیست
  4. شمارهٔ ۱۲ - در تغزلچون چرخ همیشه رسم تو طنازیست
  5. شمارهٔ ۱۳ - در تغزلیک چند ، چو کار من ز تو ساز گرفت
  6. شمارهٔ ۱۴ - در تغزلدل جام وفا به دست اخلاص گرفت
  7. شمارهٔ ۱۵ - در تغزلمشک تبتی رنگ ز موی تو گرفت
  8. شمارهٔ ۱۶ - در مدح ملک اتسزای فتح و ظفر بندهٔ کوس و علمت
همه‌ی رباعیات ←

وطواط درباره‌ی وطواط

امام سعدالملک رشیدالدین محمد بن محمد بن عبدالجلیل عمری کاتب بلخی معروف به رشید وطواط شاعر نامی قرن ششم است. وی در سال ۴۸۱ هجری قمری در بلخ چشم به جهان گشود و در سال ۵۷۳ هجری قمری در گرگانج خوارزم بدرود حیات گفت. وی دبیر دیوان اتسز خوارزمشاه بود و به خاطر اندام کوچکش به او لقب «وطواط» (به معنای خفاش یا نوعی پرستو) دادن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.