پرش به محتوای اصلی
وطواط وطواط

مقطعات

شمارهٔ ۷۵ - در شکر گزاری از پادشاه

احوال بنده باز نظامی گرفت نو

اسباب عیش بنده قوامی گرفت نو

بی صیت و نام بود وز عدل خدایگان

صیتی گرفت تازه و نامی گرفت نو

بخت نفور گشته باقبال سنجری

نزدیک بنده و سامی گرفت نو

اینک ز بهر کشتن اعدای دولتت

نده بدست قهر حسامی گرفت نو

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۷۷ - در مرثیۀ رافع بن علاءای رافع علا ، ز وفات توام غمیست
  2. شمارهٔ ۷۸ - د رحق شمس الدینشمس دین ، ای خدمت درگاه تو
  3. شمارهٔ ۷۹ - در مدیحهای همه عاقلان بطوع و بطبع
  4. شمارهٔ ۸۰ - در حق ملک اتسزای شاه ، بی سفینهٔ جود تو مانده ام
  5. شمارهٔ ۸۱ - در مدح پادشاهخدایگانا ، آنی که دشمنان ترا
  6. شمارهٔ ۸۲ - در حق جمال الدوله حریجمال دولت حری ، بافضل
  7. شمارهٔ ۸۳ - در حق فخر الدیناجل فخر دین ، ای کریم جهان
  8. شمارهٔ ۸۴ - در حق جمال الدینای یگانه جمال دولت و دین
همه‌ی مقطعات ←

وطواط درباره‌ی وطواط

امام سعدالملک رشیدالدین محمد بن محمد بن عبدالجلیل عمری کاتب بلخی معروف به رشید وطواط شاعر نامی قرن ششم است. وی در سال ۴۸۱ هجری قمری در بلخ چشم به جهان گشود و در سال ۵۷۳ هجری قمری در گرگانج خوارزم بدرود حیات گفت. وی دبیر دیوان اتسز خوارزمشاه بود و به خاطر اندام کوچکش به او لقب «وطواط» (به معنای خفاش یا نوعی پرستو) دادن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.