پرش به محتوای اصلی
وطواط وطواط

مقطعات

شمارهٔ ۴۴ - خطاب بملک اتسز

دانی ، شها ، که دور فلک در هزار سال

چون من یگانه ای ننماید بصد هنر

گر زیر دست هر کس و ناکس نشانیم

اینجا دقیقه ایست ، شناسم من این قدر

بحرست مجلس تو و در بحر بی خلاف

لؤلؤ بزیر باشد و خاشاک برزبر

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۴۶ - در حق نجم الدینسوار فضلی ای نجم دین و می سازد
  2. شمارهٔ ۴۷ - در حق ضیاء الدین عراق وزیرایا خوب سیرت وزیری ، که ملک
  3. شمارهٔ ۴۸ - در مدیحه گویدچاکران تو گه رزم چو خیاطانند
  4. شمارهٔ ۴۹ - در حق مؤتمن الدین امین الملکای فخر عصر، مؤتمن دین ، امین ملک
  5. شمارهٔ ۵۰ - در مدح عمر بن عبدالعزیزدو عمر آورد پیدا روزگار
  6. شمارهٔ ۵۱ - در حق شمس الدینبزرگوار جهان ، شمس دین ، بزرگ کریم
  7. شمارهٔ ۵۲ - در حق امیر زنگی حبشصفدری ، که از هنر اوست معالی دلخوش
  8. شمارهٔ ۵۳ - در حق شمس الدینگزیده شمس دین ای از نهیبت
همه‌ی مقطعات ←

وطواط درباره‌ی وطواط

امام سعدالملک رشیدالدین محمد بن محمد بن عبدالجلیل عمری کاتب بلخی معروف به رشید وطواط شاعر نامی قرن ششم است. وی در سال ۴۸۱ هجری قمری در بلخ چشم به جهان گشود و در سال ۵۷۳ هجری قمری در گرگانج خوارزم بدرود حیات گفت. وی دبیر دیوان اتسز خوارزمشاه بود و به خاطر اندام کوچکش به او لقب «وطواط» (به معنای خفاش یا نوعی پرستو) دادن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.