پرش به محتوای اصلی
وطواط وطواط

مقطعات

شمارهٔ ۴۳ - در مطایبه

هرگز آن راحتم نخواهد شد

کان نگار از خمار مینالید

خفته در روی و چاکری مشفق

پشت او را بناز می مالید

کیر اندر میان شلوارم

پیرهن پیرهن همی پالید

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۴۵ - در صنعت مقلوبراز تو با خدای سخت نکوست
  2. شمارهٔ ۴۶ - در حق نجم الدینسوار فضلی ای نجم دین و می سازد
  3. شمارهٔ ۴۷ - در حق ضیاء الدین عراق وزیرایا خوب سیرت وزیری ، که ملک
  4. شمارهٔ ۴۸ - در مدیحه گویدچاکران تو گه رزم چو خیاطانند
  5. شمارهٔ ۴۹ - در حق مؤتمن الدین امین الملکای فخر عصر، مؤتمن دین ، امین ملک
  6. شمارهٔ ۵۰ - در مدح عمر بن عبدالعزیزدو عمر آورد پیدا روزگار
  7. شمارهٔ ۵۱ - در حق شمس الدینبزرگوار جهان ، شمس دین ، بزرگ کریم
  8. شمارهٔ ۵۲ - در حق امیر زنگی حبشصفدری ، که از هنر اوست معالی دلخوش
همه‌ی مقطعات ←

وطواط درباره‌ی وطواط

امام سعدالملک رشیدالدین محمد بن محمد بن عبدالجلیل عمری کاتب بلخی معروف به رشید وطواط شاعر نامی قرن ششم است. وی در سال ۴۸۱ هجری قمری در بلخ چشم به جهان گشود و در سال ۵۷۳ هجری قمری در گرگانج خوارزم بدرود حیات گفت. وی دبیر دیوان اتسز خوارزمشاه بود و به خاطر اندام کوچکش به او لقب «وطواط» (به معنای خفاش یا نوعی پرستو) دادن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.