پرش به محتوای اصلی
وطواط وطواط

مقطعات

شمارهٔ ۵۱ - در حق شمس الدین

بزرگوار جهان ، شمس دین ، بزرگ کریم

تویی ، که هست به تو بیضهٔ هدی محروس

رفیع قدر ترا آفتاب برده سبق

عریض جاه تو بر روزگار کرده فسوس

به یک نظر تو ببینی هزار علم دقیق

به یک صفت تو ببخشی هزار گنج عروس

مکارم تو کند مرده را همی زنده

مکارم تو به آمد ز طب جالینوس

گر نه وحی درین عهد منقطع بودی

ز کردگار به دست تو آمدی ناموس

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۵۳ - در حق شمس الدینگزیده شمس دین ای از نهیبت
  2. شمارهٔ ۵۴ - در معارفاز خدمت مخلوق باز کش
  3. شمارهٔ ۵۵ - در حق شمس الدینشمس دین ، کدخدای خاص ملک
  4. شمارهٔ ۵۶ - نیز در حق شمس الدینشمس الدین ای ز فیض مکرمتت
  5. شمارهٔ ۵۷ - هم در حق شمس الدینایا ثنای تو بر جملهٔ خلایق فرض
  6. شمارهٔ ۵۸ - نبز در حق شمس الدینای شمس دین ، نظام معالی ، جمال ملک
  7. شمارهٔ ۵۹ - هم در حق شمس الدیناجل شمس دین ، ای بچشم عنایت
  8. شمارهٔ ۶۰ - هم در حق مجدالدین نجیب الملک یوسفدیار بلخ چون مصرست خرم
همه‌ی مقطعات ←

وطواط درباره‌ی وطواط

امام سعدالملک رشیدالدین محمد بن محمد بن عبدالجلیل عمری کاتب بلخی معروف به رشید وطواط شاعر نامی قرن ششم است. وی در سال ۴۸۱ هجری قمری در بلخ چشم به جهان گشود و در سال ۵۷۳ هجری قمری در گرگانج خوارزم بدرود حیات گفت. وی دبیر دیوان اتسز خوارزمشاه بود و به خاطر اندام کوچکش به او لقب «وطواط» (به معنای خفاش یا نوعی پرستو) دادن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.