وطواط
شمارهٔ ۵۴ - در معارف
از خدمت مخلوق باز کش
ای نفس عنا کش ، عنان خویش
تا سیر شوی تو ز نان او
سیر آمده باشی ز جان خویش
وطواط
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۵۶ - نیز در حق شمس الدینشمس الدین ای ز فیض مکرمتت
- شمارهٔ ۵۷ - هم در حق شمس الدینایا ثنای تو بر جملهٔ خلایق فرض
- شمارهٔ ۵۸ - نبز در حق شمس الدینای شمس دین ، نظام معالی ، جمال ملک
- شمارهٔ ۵۹ - هم در حق شمس الدیناجل شمس دین ، ای بچشم عنایت
- شمارهٔ ۶۰ - هم در حق مجدالدین نجیب الملک یوسفدیار بلخ چون مصرست خرم
- شمارهٔ ۶۱ - د رحق شمس الدینای شمس دین و دولت ، ای صدر شرق و غرب
- شمارهٔ ۶۲ - نیز در حق شمس الدینای صدر شرق و غرب خداوند شمس دین
- شمارهٔ ۶۳ - در حق جمال الدینجمال دین پیمبر ، تو آن سر افرازی
درباره‌ی وطواط
امام سعدالملک رشیدالدین محمد بن محمد بن عبدالجلیل عمری کاتب بلخی معروف به رشید وطواط شاعر نامی قرن ششم است. وی در سال ۴۸۱ هجری قمری در بلخ چشم به جهان گشود و در سال ۵۷۳ هجری قمری در گرگانج خوارزم بدرود حیات گفت. وی دبیر دیوان اتسز خوارزمشاه بود و به خاطر اندام کوچکش به او لقب «وطواط» (به معنای خفاش یا نوعی پرستو) دادن...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.