پرش به محتوای اصلی
وطواط وطواط

مقطعات

شمارهٔ ۴۶ - در حق نجم الدین

سوار فضلی ای نجم دین و می سازد

زمانه ساعد جاه ترا ز فخر سوار

یسار برده فراوان یمین مادح تو

از آن گزیده یمین و از آن خجسته یسار

نگار یافته از خط تو صحیفه عقل

وزان نگار خجل گشته خط و خد نگار

کنار عاطفت تست مأمن فضلا

که هیچ وقت نگیرند از آن کنار کنار

نزار شد تن بخت از شکوه بخشش تو

چنانکه پیکر شرک از نهیب آل نزار

بهار جود کف تست کز صنایع او

پرست باغ مکارم ز ضمیران بهار

مدار چرخ بفرمان تست و تا باشی

زهیچ حادثه از هیچ چرخ باک مدار

ببار بر سر احرار ، ابروار ، عطا

کزان نیابد الا گل مدیح ببار

بکار تخم محامد ، که نزد اهل خرد

بجز محامد ناید ازین زمانه بکار

بخار جان بد اندیش را بخار بلا

که خیره جان بد اندیش را سزاست بخار

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۴۸ - در مدیحه گویدچاکران تو گه رزم چو خیاطانند
  2. شمارهٔ ۴۹ - در حق مؤتمن الدین امین الملکای فخر عصر، مؤتمن دین ، امین ملک
  3. شمارهٔ ۵۰ - در مدح عمر بن عبدالعزیزدو عمر آورد پیدا روزگار
  4. شمارهٔ ۵۱ - در حق شمس الدینبزرگوار جهان ، شمس دین ، بزرگ کریم
  5. شمارهٔ ۵۲ - در حق امیر زنگی حبشصفدری ، که از هنر اوست معالی دلخوش
  6. شمارهٔ ۵۳ - در حق شمس الدینگزیده شمس دین ای از نهیبت
  7. شمارهٔ ۵۴ - در معارفاز خدمت مخلوق باز کش
  8. شمارهٔ ۵۵ - در حق شمس الدینشمس دین ، کدخدای خاص ملک
همه‌ی مقطعات ←

وطواط درباره‌ی وطواط

امام سعدالملک رشیدالدین محمد بن محمد بن عبدالجلیل عمری کاتب بلخی معروف به رشید وطواط شاعر نامی قرن ششم است. وی در سال ۴۸۱ هجری قمری در بلخ چشم به جهان گشود و در سال ۵۷۳ هجری قمری در گرگانج خوارزم بدرود حیات گفت. وی دبیر دیوان اتسز خوارزمشاه بود و به خاطر اندام کوچکش به او لقب «وطواط» (به معنای خفاش یا نوعی پرستو) دادن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.