پرش به محتوای اصلی
وطواط وطواط

مقطعات

شمارهٔ ۳۷ - در جواب ادیب صابر بن اسمعیل ترمذی

جواب کریم جمال خراسان

رسید و بدان انس جان می فزاید

ز هر خط او اندهی می گریزد

ز هر لفظ او مشکلی می گشاید

بسی مهتری کرد در لفظ و معنی

وز او جز چنین مهتری‌ها نیاید

مرا کف کافی او داد راحت

گرش پای میمون نرنجید ، شاید

چو از گنج اقلام او رنجه بودم

مرا رنج اقدام او می نباید

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۳۹ - نیز در حق ادیب صابر بن اسمعیل ترمذیعلمت ، ای صابر بن اسمعیل
  2. شمارهٔ ۴۰ - در حق حمید الدینمجلس سامی حمید الدین
  3. شمارهٔ ۴۱ - لغز در نام قطبمهی ، کندر سمرقند از لب او
  4. شمارهٔ ۴۲ - در شکایت از دوریخدایگانا ، رنج فراق مجلس تو
  5. شمارهٔ ۴۳ - در مطایبههرگز آن راحتم نخواهد شد
  6. شمارهٔ ۴۴ - خطاب بملک اتسزدانی ، شها ، که دور فلک در هزار سال
  7. شمارهٔ ۴۵ - در صنعت مقلوبراز تو با خدای سخت نکوست
  8. شمارهٔ ۴۶ - در حق نجم الدینسوار فضلی ای نجم دین و می سازد
همه‌ی مقطعات ←

وطواط درباره‌ی وطواط

امام سعدالملک رشیدالدین محمد بن محمد بن عبدالجلیل عمری کاتب بلخی معروف به رشید وطواط شاعر نامی قرن ششم است. وی در سال ۴۸۱ هجری قمری در بلخ چشم به جهان گشود و در سال ۵۷۳ هجری قمری در گرگانج خوارزم بدرود حیات گفت. وی دبیر دیوان اتسز خوارزمشاه بود و به خاطر اندام کوچکش به او لقب «وطواط» (به معنای خفاش یا نوعی پرستو) دادن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.