وطواط
شمارهٔ ۳۵ - در معارف
نکند با عدو مدارا سود
از بر قرب دور باید بود
گرچه داری بناز کژدم را
بزند هر کجات یابد، زود
وطواط
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۳۷ - در جواب ادیب صابر بن اسمعیل ترمذیجواب کریم جمال خراسان
- شمارهٔ ۳۸ - در حق ادیب صابر بن اسمعیل ترمذیطبعت ، ای صابران اسمعیل
- شمارهٔ ۳۹ - نیز در حق ادیب صابر بن اسمعیل ترمذیعلمت ، ای صابر بن اسمعیل
- شمارهٔ ۴۰ - در حق حمید الدینمجلس سامی حمید الدین
- شمارهٔ ۴۱ - لغز در نام قطبمهی ، کندر سمرقند از لب او
- شمارهٔ ۴۲ - در شکایت از دوریخدایگانا ، رنج فراق مجلس تو
- شمارهٔ ۴۳ - در مطایبههرگز آن راحتم نخواهد شد
- شمارهٔ ۴۴ - خطاب بملک اتسزدانی ، شها ، که دور فلک در هزار سال
درباره‌ی وطواط
امام سعدالملک رشیدالدین محمد بن محمد بن عبدالجلیل عمری کاتب بلخی معروف به رشید وطواط شاعر نامی قرن ششم است. وی در سال ۴۸۱ هجری قمری در بلخ چشم به جهان گشود و در سال ۵۷۳ هجری قمری در گرگانج خوارزم بدرود حیات گفت. وی دبیر دیوان اتسز خوارزمشاه بود و به خاطر اندام کوچکش به او لقب «وطواط» (به معنای خفاش یا نوعی پرستو) دادن...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.