پرش به محتوای اصلی
وطواط وطواط

مقطعات

شمارهٔ ۲۰ - مقطع

آوخ ! آوخ ! وای وای و درد درد!

دل ز درد آزاد داری روی زرد

از رخ زردم روان و ز دل روان

وز روان زی دل روان آزار و درد

دور دارد آرزوی دل ز دور

وز دو وردم دور دارد آن دو ورد

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۲۲ - در حق جمال الدین وزیرای فخر جهان ، جمال دولت
  2. شمارهٔ ۲۳ - در مدح احمد بن سعدمایهٔ حمد و سعد ، احمد سعد
  3. شمارهٔ ۲۴ - در حق صابر بن اسمعیل ترمذیپیش انواع فضلت ، ای صابر
  4. شمارهٔ ۲۵ - در حق ملک اتسزشها ، دست رادت بکردار نیک
  5. شمارهٔ ۲۶ - نیز در حق ملک اتسزشها ، دست و تیغت در ایوان و میدان
  6. شمارهٔ ۲۷ - در حق حمیدالدینبا جمال تو ، ای حمیدالدین
  7. شمارهٔ ۲۸ - در مرثیۀ رافع بن علاءاز مرگ رافع بن علا، آن جهان جود
  8. شمارهٔ ۲۹ - در حق شهاب الدینجز بنان تو، ای شهاب الدین
همه‌ی مقطعات ←

وطواط درباره‌ی وطواط

امام سعدالملک رشیدالدین محمد بن محمد بن عبدالجلیل عمری کاتب بلخی معروف به رشید وطواط شاعر نامی قرن ششم است. وی در سال ۴۸۱ هجری قمری در بلخ چشم به جهان گشود و در سال ۵۷۳ هجری قمری در گرگانج خوارزم بدرود حیات گفت. وی دبیر دیوان اتسز خوارزمشاه بود و به خاطر اندام کوچکش به او لقب «وطواط» (به معنای خفاش یا نوعی پرستو) دادن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.