پرش به محتوای اصلی
وطواط وطواط

مقطعات

شمارهٔ ۲۱ - خطاب بپادشاه

خسروا ، چرخ با عنایت تو

دل اهل هنر نیازارد

دست بر آسمان برد هر کو

پای در خدمت تو بفشارد

بنده روزی که پیش تو نبود

از حساب حیات نشمارد

بشنو این قطعه ، کز شنیدن او

طبع را سمع در نشاط آرد

هر که در نظم این سخن نگرد

بحری از نظم در بپندارد

شاد زی سال و مه ، که شادی تو

غم ابنای فضل نگذارد

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۲۳ - در مدح احمد بن سعدمایهٔ حمد و سعد ، احمد سعد
  2. شمارهٔ ۲۴ - در حق صابر بن اسمعیل ترمذیپیش انواع فضلت ، ای صابر
  3. شمارهٔ ۲۵ - در حق ملک اتسزشها ، دست رادت بکردار نیک
  4. شمارهٔ ۲۶ - نیز در حق ملک اتسزشها ، دست و تیغت در ایوان و میدان
  5. شمارهٔ ۲۷ - در حق حمیدالدینبا جمال تو ، ای حمیدالدین
  6. شمارهٔ ۲۸ - در مرثیۀ رافع بن علاءاز مرگ رافع بن علا، آن جهان جود
  7. شمارهٔ ۲۹ - در حق شهاب الدینجز بنان تو، ای شهاب الدین
  8. شمارهٔ ۳۰ - در مطایبهروسبی خواهران زنی چندند
همه‌ی مقطعات ←

وطواط درباره‌ی وطواط

امام سعدالملک رشیدالدین محمد بن محمد بن عبدالجلیل عمری کاتب بلخی معروف به رشید وطواط شاعر نامی قرن ششم است. وی در سال ۴۸۱ هجری قمری در بلخ چشم به جهان گشود و در سال ۵۷۳ هجری قمری در گرگانج خوارزم بدرود حیات گفت. وی دبیر دیوان اتسز خوارزمشاه بود و به خاطر اندام کوچکش به او لقب «وطواط» (به معنای خفاش یا نوعی پرستو) دادن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.