پرش به محتوای اصلی
وطواط وطواط

مقطعات

شمارهٔ ۲۳ - در مدح احمد بن سعد

مایهٔ حمد و سعد ، احمد سعد

که همه سوی محمدت یازد

هم ایادی ازو همی بالد

هم معالی باو همی نازد

سعی گردون بخیر انجامد

هر مهمی ، که او بیاغازد

گر نمی ساخت پیش ازین با او

چرخ ، اکنون بطبع می سازد

چون مروا شناخت تاج الدین

چه کند چرخ اگرش ننوازد ؟

باز در موکب خداوندی

مرکب عیش و لهو می تازد

گاه شعر لطیف می گوید

گاه شطرنج نغز می بازد

بچنین منزلت ، که حاصل کرد

شاید ار او ز چرخ بفرازد

بر سریر سرو بنشیند

بر بساط نشاط بگرازد

عیش او باد چون عسل ، که عدوش

زین حسد همچو موم بگدازد

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۲۵ - در حق ملک اتسزشها ، دست رادت بکردار نیک
  2. شمارهٔ ۲۶ - نیز در حق ملک اتسزشها ، دست و تیغت در ایوان و میدان
  3. شمارهٔ ۲۷ - در حق حمیدالدینبا جمال تو ، ای حمیدالدین
  4. شمارهٔ ۲۸ - در مرثیۀ رافع بن علاءاز مرگ رافع بن علا، آن جهان جود
  5. شمارهٔ ۲۹ - در حق شهاب الدینجز بنان تو، ای شهاب الدین
  6. شمارهٔ ۳۰ - در مطایبهروسبی خواهران زنی چندند
  7. شمارهٔ ۳۱ - در حق حاسدان خویشمرا نقصی نیابد، گر سفیهان
  8. شمارهٔ ۳۲ - در حق کمال الدینکمال دین رسول، ای مخالفان ترا
همه‌ی مقطعات ←

وطواط درباره‌ی وطواط

امام سعدالملک رشیدالدین محمد بن محمد بن عبدالجلیل عمری کاتب بلخی معروف به رشید وطواط شاعر نامی قرن ششم است. وی در سال ۴۸۱ هجری قمری در بلخ چشم به جهان گشود و در سال ۵۷۳ هجری قمری در گرگانج خوارزم بدرود حیات گفت. وی دبیر دیوان اتسز خوارزمشاه بود و به خاطر اندام کوچکش به او لقب «وطواط» (به معنای خفاش یا نوعی پرستو) دادن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.