پرش به محتوای اصلی
وطواط وطواط

مقطعات

شمارهٔ ۱۹ - در حق مجد الدین صاحب وزیر

صاحب ، ای فاضلی ، که از دانش

بندهٔ تست صاحب عباد

همت تست پیشوای علوم

فکرت تست مقتدای رشاد

همه محض محامدی و شرف

همه عین مکارمی و سداد

گشته طبع ترا هنر مامور

شده جان ترا خرد منقاد

ای گرفته عیار فضل بدان

طبع نقاد و خاطر وقاد

داند ایزد که : رفت بی تو مرا

هم ز دل صبر و هم ز دیده رقاد

باد حاصل ز من مراد اجل

گر مرا جز لقای تست مراد

تا عروضی ز حاف و خرم همی

اندر اسباب آرد و اوتاد

باد کون تو از فساد آمن

اندرین شاهراه کون و فساد

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۲۱ - خطاب بپادشاهخسروا ، چرخ با عنایت تو
  2. شمارهٔ ۲۲ - در حق جمال الدین وزیرای فخر جهان ، جمال دولت
  3. شمارهٔ ۲۳ - در مدح احمد بن سعدمایهٔ حمد و سعد ، احمد سعد
  4. شمارهٔ ۲۴ - در حق صابر بن اسمعیل ترمذیپیش انواع فضلت ، ای صابر
  5. شمارهٔ ۲۵ - در حق ملک اتسزشها ، دست رادت بکردار نیک
  6. شمارهٔ ۲۶ - نیز در حق ملک اتسزشها ، دست و تیغت در ایوان و میدان
  7. شمارهٔ ۲۷ - در حق حمیدالدینبا جمال تو ، ای حمیدالدین
  8. شمارهٔ ۲۸ - در مرثیۀ رافع بن علاءاز مرگ رافع بن علا، آن جهان جود
همه‌ی مقطعات ←

وطواط درباره‌ی وطواط

امام سعدالملک رشیدالدین محمد بن محمد بن عبدالجلیل عمری کاتب بلخی معروف به رشید وطواط شاعر نامی قرن ششم است. وی در سال ۴۸۱ هجری قمری در بلخ چشم به جهان گشود و در سال ۵۷۳ هجری قمری در گرگانج خوارزم بدرود حیات گفت. وی دبیر دیوان اتسز خوارزمشاه بود و به خاطر اندام کوچکش به او لقب «وطواط» (به معنای خفاش یا نوعی پرستو) دادن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.