پرش به محتوای اصلی
وطواط وطواط

مقطعات

شمارهٔ ۱۲ - در عشق گوید

آه ! از عشق بی کران ، کین عشق

همه رنج دلست و دردسرست

خبر درد من به عالم رفت

ای دریغا ! که یار بی خبرست

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۱۴ - ترجمه از شعر تازیهست ابوبکر پخته در دانش
  2. شمارهٔ ۱۵ - قطعۀ مصنوعبعلم نظیرش نیابی بهمت
  3. شمارهٔ ۱۶ - در حق شمس الدین محمد وزیرتاج اسلام شمس الدین ، گشتست
  4. شمارهٔ ۱۷ - در حق شمس الدین ابو الفتحشمس دین ، صورت ، بو الفتح
  5. شمارهٔ ۱۸ - دربارۀ ملک اتسزشاها ، خدایگانا ، آنی که لحظه ای
  6. شمارهٔ ۱۹ - در حق مجد الدین صاحب وزیرصاحب ، ای فاضلی ، که از دانش
  7. شمارهٔ ۲۰ - مقطعآوخ ! آوخ ! وای وای و درد درد!
  8. شمارهٔ ۲۱ - خطاب بپادشاهخسروا ، چرخ با عنایت تو
همه‌ی مقطعات ←

وطواط درباره‌ی وطواط

امام سعدالملک رشیدالدین محمد بن محمد بن عبدالجلیل عمری کاتب بلخی معروف به رشید وطواط شاعر نامی قرن ششم است. وی در سال ۴۸۱ هجری قمری در بلخ چشم به جهان گشود و در سال ۵۷۳ هجری قمری در گرگانج خوارزم بدرود حیات گفت. وی دبیر دیوان اتسز خوارزمشاه بود و به خاطر اندام کوچکش به او لقب «وطواط» (به معنای خفاش یا نوعی پرستو) دادن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.