وطواط
شمارهٔ ۱۱ - در حق اتسز خوارزمشاه
تویی ، شاها ، که از مهر و زکینت
ولی را عید و دشمن را وعیدست
بعیدت تهنیت گفتن نیارم
که خود سرتاسر ایام تو عیدست
وطواط
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۱۳ - دربارۀ ادیب صابربن اسمعیل ترمذیصابر، ای چون صبر ذات تو گزیده نزد عقل
- شمارهٔ ۱۴ - ترجمه از شعر تازیهست ابوبکر پخته در دانش
- شمارهٔ ۱۵ - قطعۀ مصنوعبعلم نظیرش نیابی بهمت
- شمارهٔ ۱۶ - در حق شمس الدین محمد وزیرتاج اسلام شمس الدین ، گشتست
- شمارهٔ ۱۷ - در حق شمس الدین ابو الفتحشمس دین ، صورت ، بو الفتح
- شمارهٔ ۱۸ - دربارۀ ملک اتسزشاها ، خدایگانا ، آنی که لحظه ای
- شمارهٔ ۱۹ - در حق مجد الدین صاحب وزیرصاحب ، ای فاضلی ، که از دانش
- شمارهٔ ۲۰ - مقطعآوخ ! آوخ ! وای وای و درد درد!
درباره‌ی وطواط
امام سعدالملک رشیدالدین محمد بن محمد بن عبدالجلیل عمری کاتب بلخی معروف به رشید وطواط شاعر نامی قرن ششم است. وی در سال ۴۸۱ هجری قمری در بلخ چشم به جهان گشود و در سال ۵۷۳ هجری قمری در گرگانج خوارزم بدرود حیات گفت. وی دبیر دیوان اتسز خوارزمشاه بود و به خاطر اندام کوچکش به او لقب «وطواط» (به معنای خفاش یا نوعی پرستو) دادن...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.