واعظ قزوینی
شمارهٔ ۲۷ - درتاریخ ساختمان طاقی
کرد، دل تاریخ اتمامش ز من روزی سئوال
گفتمش:«این طاق باطاق فلک، همدوش شد»
واعظ قزوینی
ادامه‌ی ماده تاریخ
- شمارهٔ ۲۹ - در خریدن یا بهدیه رسیدن دو اسب برای کسی سرودبدرگاهت، ای راکب خنگ رفعت
- شمارهٔ ۳۰ - تهنیت و تاریخ جلوس شاه صفی ثانی «شاه سلیمان »شکر که «عباس شه » خلد سیر
- شمارهٔ ۳۱ - در تولد فرزند محمد زمان بیگعطا کرد ایزد بمخدوم اکرم
- شمارهٔ ۳۲ - تاریخ درگذشت ملابوذر فرزند مولانا خلیل الله قزوینی«بوذر» آن نو گل بستان کمال
- شمارهٔ ۳۳ - در نوشدن گلدسته و گنبذ روضه ییدارای جهان ناصر دین «شاه سلیمان »
- شمارهٔ ۳۴ - در سوگ و تاریخ مرگ میرباقرچراغ دلم «میرباقر» که داشت
- شمارهٔ ۳۵ - ماده تاریخ فتح قندهارشاه جم حشمت «سلیمان » جاه
- شمارهٔ ۳۶ - تاریخ تعمیر گنبذیاز فضل خدا، خدیو ایران
درباره‌ی واعظ قزوینی
میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.