پرش به محتوای اصلی
واعظ قزوینی واعظ قزوینی

ماده تاریخ

شمارهٔ ۲۹ - در خریدن یا بهدیه رسیدن دو اسب برای کسی سرود

بدرگاهت، ای راکب خنگ رفعت

دو مرکب، دو پیک سعادت بیامد

چو بر پشت هر یک از آنها برآیی

بگو: پایه تخت عزت بیامد!

خرد از پی سال تاریخ گفتا:

«دو اسبه بسوی تو دولت بیامد»!

ادامه‌ی ماده تاریخ

  1. شمارهٔ ۳۱ - در تولد فرزند محمد زمان بیگعطا کرد ایزد بمخدوم اکرم
  2. شمارهٔ ۳۲ - تاریخ درگذشت ملابوذر فرزند مولانا خلیل الله قزوینی«بوذر» آن نو گل بستان کمال
  3. شمارهٔ ۳۳ - در نوشدن گلدسته و گنبذ روضه ییدارای جهان ناصر دین «شاه سلیمان »
  4. شمارهٔ ۳۴ - در سوگ و تاریخ مرگ میرباقرچراغ دلم «میرباقر» که داشت
  5. شمارهٔ ۳۵ - ماده تاریخ فتح قندهارشاه جم حشمت «سلیمان » جاه
  6. شمارهٔ ۳۶ - تاریخ تعمیر گنبذیاز فضل خدا، خدیو ایران
  7. شمارهٔ ۳۷ - تاریخ ساختن خرگاه شاهیبفرمان «عباس ثانی » شهی
  8. شمارهٔ ۳۸ - تاریخ جلوس شاه صفیاز شاه صفی گشت مزین چو سریر
همه‌ی ماده تاریخ ←

واعظ قزوینی درباره‌ی واعظ قزوینی

میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.