پرش به محتوای اصلی
واعظ قزوینی واعظ قزوینی

ماده تاریخ

شمارهٔ ۱۶ - در تاریخ ساختمانی

از حکم «سلیمان » شه فرخنده سرشت

«باب الجنة » از این بنا گشت بهشت

اتمام چو یافت، از پی تاریخش

دل خامه گرفت و، «جنت خلد» نوشت

ادامه‌ی ماده تاریخ

  1. شمارهٔ ۱۸ - تاریخ ساختمان خانه‌ایمبارک باد این درگاه سعد میمنت بنیان
  2. شمارهٔ ۱۹ - تاریخ انجام ساختمان گنبذیخور اوج شاهنشهی، سایه حق
  3. شمارهٔ ۲۰ - تاریخ ساختمان حمامیاز برکات عهد دولت شاه عادل
  4. شمارهٔ ۲۱ - در تولد کودکی سرودنکو نام جانی، ولادت چو یافت
  5. شمارهٔ ۲۲ - تاریخ آبادانی خرم آباد علی بیگای سرافراز نهال چمن حشمت و جاه
  6. شمارهٔ ۲۳ - در آبادانی محلیبحمدالله، این موضع پرصفا را
  7. شمارهٔ ۲۴ - تاریخ آیینه کاری عمارتیاین مبارک عمارت دلکش
  8. شمارهٔ ۲۵ - در تاریخ در تازه مسجدیاز حکم شه، این در چو به مسجد واشد
همه‌ی ماده تاریخ ←

واعظ قزوینی درباره‌ی واعظ قزوینی

میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.