پرش به محتوای اصلی
واعظ قزوینی واعظ قزوینی

ماده تاریخ

شمارهٔ ۱۸ - تاریخ ساختمان خانه‌ای

مبارک باد این درگاه سعد میمنت بنیان

که از هر طاق آن پیداست چون بال هما، دولت

بود هر خشت آن دست دعا و، بهر تاریخش

همی گوید:«گشاده باد این درگاه با دولت »!

ادامه‌ی ماده تاریخ

  1. شمارهٔ ۲۰ - تاریخ ساختمان حمامیاز برکات عهد دولت شاه عادل
  2. شمارهٔ ۲۱ - در تولد کودکی سرودنکو نام جانی، ولادت چو یافت
  3. شمارهٔ ۲۲ - تاریخ آبادانی خرم آباد علی بیگای سرافراز نهال چمن حشمت و جاه
  4. شمارهٔ ۲۳ - در آبادانی محلیبحمدالله، این موضع پرصفا را
  5. شمارهٔ ۲۴ - تاریخ آیینه کاری عمارتیاین مبارک عمارت دلکش
  6. شمارهٔ ۲۵ - در تاریخ در تازه مسجدیاز حکم شه، این در چو به مسجد واشد
  7. شمارهٔ ۲۶ - در تاریخ بنای کاروانسراییدر زمان دولت «شاه سلیمان » احتشام
  8. شمارهٔ ۲۷ - درتاریخ ساختمان طاقیکرد، دل تاریخ اتمامش ز من روزی سئوال
همه‌ی ماده تاریخ ←

واعظ قزوینی درباره‌ی واعظ قزوینی

میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.