واعظ قزوینی
شمارهٔ ۱۵ - تاریخ انجام ساختمان کتابخانه یی
زین خانه ز بس برون شدن مشکل گشت
آسان نتواند نظر از شیشه گذشت
شد هشت از آنکه بهر تاریخ، از غیب
گفتند:«کتابخانه » میخواهد «هشت »
واعظ قزوینی
ادامه‌ی ماده تاریخ
- شمارهٔ ۱۷ - در مرگ کسیدلم قمری صفت کوکو زنان گفت
- شمارهٔ ۱۸ - تاریخ ساختمان خانه‌ایمبارک باد این درگاه سعد میمنت بنیان
- شمارهٔ ۱۹ - تاریخ انجام ساختمان گنبذیخور اوج شاهنشهی، سایه حق
- شمارهٔ ۲۰ - تاریخ ساختمان حمامیاز برکات عهد دولت شاه عادل
- شمارهٔ ۲۱ - در تولد کودکی سرودنکو نام جانی، ولادت چو یافت
- شمارهٔ ۲۲ - تاریخ آبادانی خرم آباد علی بیگای سرافراز نهال چمن حشمت و جاه
- شمارهٔ ۲۳ - در آبادانی محلیبحمدالله، این موضع پرصفا را
- شمارهٔ ۲۴ - تاریخ آیینه کاری عمارتیاین مبارک عمارت دلکش
درباره‌ی واعظ قزوینی
میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.