پرش به محتوای اصلی
واعظ قزوینی واعظ قزوینی

ماده تاریخ

شمارهٔ ۱۰ - در تاریخ ساختمان عمارتی

ره آوردی ضرورت بود ما را

مبارک باد این شیرین عمارت

ره آورد اینکه گفتم بهر تاریخ:

«مبارک باد الهی این عمارت »!

ادامه‌ی ماده تاریخ

  1. شمارهٔ ۱۲ - در مرگ یوسف نامی سرود«یوسف » مصر نکویی، از جهان
  2. شمارهٔ ۱۳ - در تاریخ ایالت یافتن خانیدگر شان دولت بلندی گرفت
  3. شمارهٔ ۱۴ - تاریخ انجام سفینه ییاین طرفه «سفینه »یی که در وی
  4. شمارهٔ ۱۵ - تاریخ انجام ساختمان کتابخانه ییزین خانه ز بس برون شدن مشکل گشت
  5. شمارهٔ ۱۶ - در تاریخ ساختمانیاز حکم «سلیمان » شه فرخنده سرشت
  6. شمارهٔ ۱۷ - در مرگ کسیدلم قمری صفت کوکو زنان گفت
  7. شمارهٔ ۱۸ - تاریخ ساختمان خانه‌ایمبارک باد این درگاه سعد میمنت بنیان
  8. شمارهٔ ۱۹ - تاریخ انجام ساختمان گنبذیخور اوج شاهنشهی، سایه حق
همه‌ی ماده تاریخ ←

واعظ قزوینی درباره‌ی واعظ قزوینی

میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.