پرش به محتوای اصلی
واعظ قزوینی واعظ قزوینی

رباعیات

شمارهٔ ۵۸

فرزند، برای روز بد میباشد

آسایش بخش باب و جد میباشد

در گرمی آفتاب، هر ساق درخت

در سایه شاخ و برگ خود میباشد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۰گر شعر نه مال و ثروتم می بخشد
  2. شمارهٔ ۶۱از جوش شباب، پر دلت بی غم شد
  3. شمارهٔ ۶۲بی خاطر جمع، نکته دان نتوان شد
  4. شمارهٔ ۶۳ای آنکه بجمع سیم و زر حرصت خواند
  5. شمارهٔ ۶۴نی در سر شوق و، نی بدل پروا ماند
  6. شمارهٔ ۶۵نی سفره، نه کاسه، نی طبق میماند
  7. شمارهٔ ۶۶این مدعیان که راه نشناخته اند
  8. شمارهٔ ۶۷چون دیده بینشم عطا فرمودند
همه‌ی رباعیات ←

واعظ قزوینی درباره‌ی واعظ قزوینی

میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.