پرش به محتوای اصلی
واعظ قزوینی واعظ قزوینی

رباعیات

شمارهٔ ۵۷

دل، از غم نانی اگرت خون باشد

به ز آنکه بحب جاه مفتون باشد

از بهر سئوال، در بدر گشتن ما

با خانه شمار عاملان چون باشد؟!

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۹هرگز نه ترا دل غمین میباشد
  2. شمارهٔ ۶۰گر شعر نه مال و ثروتم می بخشد
  3. شمارهٔ ۶۱از جوش شباب، پر دلت بی غم شد
  4. شمارهٔ ۶۲بی خاطر جمع، نکته دان نتوان شد
  5. شمارهٔ ۶۳ای آنکه بجمع سیم و زر حرصت خواند
  6. شمارهٔ ۶۴نی در سر شوق و، نی بدل پروا ماند
  7. شمارهٔ ۶۵نی سفره، نه کاسه، نی طبق میماند
  8. شمارهٔ ۶۶این مدعیان که راه نشناخته اند
همه‌ی رباعیات ←

واعظ قزوینی درباره‌ی واعظ قزوینی

میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.