پرش به محتوای اصلی
واعظ قزوینی واعظ قزوینی

رباعیات

شمارهٔ ۲۲

ما را نه حرف تند یاران ضرر است

تندی صرصر، ملایمت شاخ تر است

دلتنگ ز حرف سرد یاران نشویم

کآن بر دل ما چون نفس شیشه گر است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۴هر چند کلام تو چو در و گهر است
  2. شمارهٔ ۲۵ای آنکه بهر دمت هوای دگر است
  3. شمارهٔ ۲۶ای آنکه همیشه ملک و مالت هوس است
  4. شمارهٔ ۲۷از هر نعمت که در جهان دسترس است
  5. شمارهٔ ۲۸دامن زن آتش فنا، این نفس است
  6. شمارهٔ ۲۹آن را که نه آتش خرد خاموش است
  7. شمارهٔ ۳۰آبادی از این خراب جستن غلط است
  8. شمارهٔ ۳۱لذت دگر از شباب جستن غلط است
همه‌ی رباعیات ←

واعظ قزوینی درباره‌ی واعظ قزوینی

میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.